• Gwendolyn Knaepen

mag ik even kwetsbaar zijn ?




De stralende zon boeit mij nu even niet. Het nieuws maakt mij kotsmisselijk. Ik heb het gehad met corona, stomme ellendige virus verdwijn toch uit ons leven.


Een paar dagen geleden genoot ik nog van de rust thuis. Op dit moment kan ik mijn kot niet meer zien. Ik ben uitgewandeld in mijn buurt. In de Ardennen of aan zee, daar wil ik zijn.

Iets drinken op een terrasje, hoe heerlijk zou dit nu zijn...


Ik voel verdriet door gemis van mijn familie en vrienden. Nog nooit heb ik hun zo graag willen knuffelen als nu.


Onrust zit overal in mijn lijf omdat ik op korte termijn geen plannen kan maken. Nog grotere onrust om niet te weten wanneer alles terug normaal zal zijn. Nog nooit was controle loslaten zo moeilijk.


Ik walg en ben boos om 5G. Hebben we dan niets geleerd uit deze crisis? Blijft alles draaien om macht, rijkdom en snelheid ten koste van onze gezondheid en de natuur? Echt waar, hoeveel crisissen zijn er nog nodig?


Nog nooit heb ik mijn werk zo hard gemist. Ik besef nu heel goed dat niet enkel mijn cliënten mij nodig hebben maar ik hen even veel. Het kunnen luisteren, mensen laten zijn zoals ze zijn, voelend meegaan in hun verhaal, diepgang en emotie toelaten, mensen zien groeien en openbloeien,... dat geeft me zoveel innerlijke rust en voldoening. Dat geeft mij vreugde, energie. Het is zo fijn om mezelf te kunnen zijn, ook tijdens mijn werk.


Amai, dit was effe nodig. Verdriet en boosheid is uit mijn lijf en ik krijg weer ademruimte. Iedereen moet eens kunnen ventileren en kwetsbaar zijn, ook ik. Positief blijven is onmogelijk als ik emoties wegdruk.


Nu kan ik weer lachen. Kan ik weer blij zijn dat iedereen van mijn familie gezond is. Kan ik weer genieten van de zon. Heb ik weer hoop en durf ik plannen maken voor de toekomst, dichtbij of veraf. Ondertussen kijk ik ernaar uit om iedereen terug te zien en spaar ik mijn knuffels voor later.


We gaan dit met zijn allen volhouden, door af en toe eens niet stoer en sterk te willen blijven en emotie toe te laten. Door te ventileren, elkaar te steunen en te bemoedigen. Door er ieder op zijn eigen manier het beste van te maken in ons kot.


Schenk eens een mooie glimlach, dat kan vanop afstand en maakt in één klein gebaar twee mensen blij.


Houd jullie veilig en gezond x













338 keer bekeken